Rozmówki

pl Praca   »   th การทำงาน

55 [pięćdziesiąt pięć]

Praca

Praca

55 [ห้าสิบห้า]

hâ-sìp-hâ

การทำงาน

gan-tam-ngan

Wybierz, jak chcesz zobaczyć tłumaczenie:   
polski tajski Bawić się Więcej
Czym się pan / pani zajmuje zawodowo? คุ----าช-พ-ะ-----ับ --คะ? คุ__________ ค__ / ค__ ค-ณ-ำ-า-ี-อ-ไ- ค-ั- / ค-? ------------------------- คุณทำอาชีพอะไร ครับ / คะ? 0
ko-----m-a-chêe--a---a--------k-́ k_____________________________ k-o---a-----h-̂-p-a---a---r-́---a- ---------------------------------- koon-tam-a-chêep-à-rai-kráp-ká
Mój mąż jest z zawodu lekarzem. ส-มี-ิ--น-ป็----ย-คะ ส______________ ส-ม-ด-ฉ-น-ป-น-พ-ย-ค- -------------------- สามีดิฉันเป็นแพทย์คะ 0
s-̌------ì-chǎn--hen--æ---ká s_________________________ s-̌-m-e-d-̀-c-a-n-b-e---æ-t-k-́ ------------------------------- sǎ-mee-dì-chǎn-bhen-pæ̂t-ká
Pracuję na pół etatu jako pielęgniarka. ดิ-ั--ำ---เ--น--งพยา-า- ----ะส-------่-โมง ดิ__________________ วั______________ ด-ฉ-น-ำ-า-เ-็-น-ง-ย-บ-ล ว-น-ะ-อ-ส-ม-ั-ว-ม- ------------------------------------------ ดิฉันทำงานเป็นนางพยาบาล วันละสองสามชั่วโมง 0
d-̀-----n---m---a---he--na-n--́p-y---a--wan-lá--ǎ--g------chu-a---ng d______________________________________________________________ d-̀-c-a-n-t-m-n-a---h-n-n---g-́---a-b-n-w-n-l-́-s-̌-n---a-m-c-u-a-m-n- ---------------------------------------------------------------------- dì-chǎn-tam-ngan-bhen-na-ngóp-ya-ban-wan-lá-sǎwng-sǎm-chûa-mong
Wkrótce pójdziemy na emeryturę. อ-กไ-่น--เร-จ-ได---บเ---บ-น-ญ อี______________________ อ-ก-ม-น-น-ร-จ-ไ-้-ั-เ-ิ-บ-น-ญ ----------------------------- อีกไม่นานเราจะได้รับเงินบำนาญ 0
è-k------n-n-ra---à-d--i--áp-nge------m-nan è_______________________________________ e-e---a-i-n-n-r-o-j-̀-d-̂---a-p-n-e-̶---a---a- ---------------------------------------------- èek-mâi-nan-rao-jà-dâi-ráp-nger̶n-bam-nan
Ale podatki są wysokie. แ--ภ----ูงม-ก แ_________ แ-่-า-ี-ู-ม-ก ------------- แต่ภาษีสูงมาก 0
dhæ---a-s--e--o-on---âk d___________________ d-æ---a-s-̌---o-o-g-m-̂- ------------------------ dhæ̀-pa-sěe-sǒong-mâk
I ubezpieczenie zdrowotne jest wysokie. แ-ะค--ปร--ันสุ-ภาพ--ส-ง แ_________________ แ-ะ-่-ป-ะ-ั-ส-ข-า-ก-ส-ง ----------------------- และค่าประกันสุขภาพก็สูง 0
l-́--â--r---ga--s------â--g-̂---ǒong l_______________________________ l-́-k-̂---a---a---o-o---a-p-g-̂---o-o-g --------------------------------------- lǽ-kâp-rá-gan-sòok-pâp-gâw-sǒong
Kim chcesz kiedyś zostać? หนู -ยา---็น--ไรใ---าค-? ห_ อ__________________ ห-ู อ-า-เ-็-อ-ไ-ใ-อ-า-ต- ------------------------ หนู อยากเป็นอะไรในอนาคต? 0
n-̌o-----â------------i---i-à-na--o-t n________________________________ n-̌---̀-y-̂---h-n-a---a---a---̀-n---o-t --------------------------------------- nǒo-à-yâk-bhen-à-rai-nai-à-na-kót
Chciałbym zostać inżynierem. ผม♂---ห-ู- อย-กเป-นวิ-ว-ร ผ__ / ห__ อ___________ ผ-♂ / ห-ู- อ-า-เ-็-ว-ศ-ก- ------------------------- ผม♂ / หนู♀ อยากเป็นวิศวกร 0
p------̌o----y--k--hen--------́-g--n p_____________________________ p-̌---o-o-a---a-k-b-e---i-t-w-́-g-w- ------------------------------------ pǒm-nǒo-à-yâk-bhen-wít-wá-gawn
Chcę studiować na uniwersytecie. ผม-----นู♀ อ----ึ-ษ--่-ที่-หาวิ--าลัย ผ__ / ห__ อ___________________ ผ-♂ / ห-ู- อ-า-ศ-ก-า-่-ท-่-ห-ว-ท-า-ั- ------------------------------------- ผม♂ / หนู♀ อยากศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัย 0
pǒm-n--o--̀---̂k-s-̀uk--ǎ----̀w--e-e---ǎ--i-t-y----i p____________________________________________ p-̌---o-o-a---a-k-s-̀-k-s-̌-d-a-w-t-̂-m-h-̌-w-́---a-l-i ------------------------------------------------------- pǒm-nǒo-à-yâk-sèuk-sǎ-dhàw-têem-hǎ-wít-ya-lai
Jestem praktykantem. ผ---/---ฉัน♀ -----นักงา---ก-ัด ผ__ / ดิ___ เ____________ ผ-♂ / ด-ฉ-น- เ-็-พ-ั-ง-น-ึ-ห-ด ------------------------------ ผม♂ / ดิฉัน♀ เป็นพนักงานฝึกหัด 0
p-̌m---̀-c-ǎn-bhen--a--n--k--ga--fèu--hàt p____________________________________ p-̌---i---h-̌---h-n-p-́-n-́---g-n-f-̀-k-h-̀- -------------------------------------------- pǒm-dì-chǎn-bhen-pá-nák-ngan-fèuk-hàt
Nie zarabiam dużo. ผม♂ --ดิฉัน♀--ีร----้-ม่มาก ผ__ / ดิ___ มี__________ ผ-♂ / ด-ฉ-น- ม-ร-ย-ด-ไ-่-า- --------------------------- ผม♂ / ดิฉัน♀ มีรายได้ไม่มาก 0
po-m--ì-c-a----e--rai------ma---mâk p______________________________ p-̌---i---h-̌---e---a---a-i-m-̂---a-k ------------------------------------- pǒm-dì-chǎn-mee-rai-dâi-mâi-mâk
Robię praktyki za granicą. ผ-♂ / --ฉั-♀---ก-านอ--่ต่างป-ะ--ศ ผ__ / ดิ___ ฝึ_______________ ผ-♂ / ด-ฉ-น- ฝ-ก-า-อ-ู-ต-า-ป-ะ-ท- --------------------------------- ผม♂ / ดิฉัน♀ ฝึกงานอยู่ต่างประเทศ 0
po-------c-ǎ---è----g---a---o---d-àng-b-ra--tâ-t p__________________________________________ p-̌---i---h-̌---e-u---g-n-a---o-o-d-a-n---h-a---a-y- ---------------------------------------------------- pǒm-dì-chǎn-fèuk-ngan-à-yôo-dhàng-bhrà-tâyt
To jest mój szef. น-่-ือห-วห--าข-- -ม / ดิฉ-น นี่__________ ผ_ / ดิ__ น-่-ื-ห-ว-น-า-อ- ผ- / ด-ฉ-น --------------------------- นี่คือหัวหน้าของ ผม / ดิฉัน 0
nê-------u---na-k--ng-po-m-di---h--n n______________________________ n-̂---e---u-a-n-̂---n---o-m-d-̀-c-a-n ------------------------------------- nêe-keu-hǔa-nâk-ong-pǒm-dì-chǎn
Mam miłych kolegów. ผม-- -ิฉั- -ีเพ--อน-่วม---ท--ดี ผ_ / ดิ__ มี____________ ผ- / ด-ฉ-น ม-เ-ื-อ-ร-ว-ง-น-ี-ด- ------------------------------- ผม / ดิฉัน มีเพื่อนร่วมงานที่ดี 0
p-̌m---̀-c--̌n-m-e--ê----r--a--n--n-t-̂e--ee p______________________________________ p-̌---i---h-̌---e---e-u-n-r-̂-m-n-a---e-e-d-e --------------------------------------------- pǒm-dì-chǎn-mee-pêuan-rûam-ngan-têe-dee
W południe chodzimy zawsze na stołówkę. เ-า-ปทา----ว----ยง-ี----อ--ารเสมอ เ___________________________ เ-า-ป-า-ข-า-เ-ี-ย-ท-่-ร-อ-ห-ร-ส-อ --------------------------------- เราไปทานข้าวเที่ยงที่โรงอาหารเสมอ 0
ra-----i---n---̂o--i-----t-̂--ro-g----ǎ-------maw r____________________________________________ r-o-b-a---a---a-o-t-̂-n---e-e-r-n-----a-n-s-̌---a- -------------------------------------------------- rao-bhai-tan-kâo-tîang-têe-rong-a-hǎn-sǎy-maw
Szukam pracy. ผม / -ิ-ัน กำล-----หางาน ผ_ / ดิ__ กำ__________ ผ- / ด-ฉ-น ก-ล-ง-อ-ห-ง-น ------------------------ ผม / ดิฉัน กำลังมองหางาน 0
pǒ---i---h----g---l-----------a---gan p_________________________________ p-̌---i---h-̌---a---a-g-m-w-g-h-̌-n-a- -------------------------------------- pǒm-dì-chǎn-gam-lang-mawng-hǎ-ngan
Już od roku jestem bezrobotny / bezrobotna. ผม-/-----น--่า----ม-หนึ่-ป--ล้ว ผ_ / ดิ__ ว่______________ ผ- / ด-ฉ-น ว-า-ง-น-า-น-่-ป-แ-้- ------------------------------- ผม / ดิฉัน ว่างงานมาหนึ่งปีแล้ว 0
po---d---chǎn--a-n---g-n----n--u-----ee---́o p______________________________________ p-̌---i---h-̌---a-n---g-n-m---e-u-g-b-e---æ-o --------------------------------------------- pǒm-dì-chǎn-wâng-ngan-ma-nèung-bhee-lǽo
W tym kraju jest za dużo bezrobotnych. ที-ป-ะ---น--ม----่าง--น-----มาก ที่_______________________ ท-่-ร-เ-ศ-ี-ม-ค-ว-า-ง-น-ำ-ว-ม-ก ------------------------------- ที่ประเทศนี้มีคนว่างงานจำนวนมาก 0
têe--ra---a--t-né--m-e--on---̂n--ngan-------a--m-̂k t______________________________________________ t-̂-p-r-́-t-̂-t-n-́---e---o---a-n---g-n-j-m-n-a---a-k ----------------------------------------------------- têep-rá-tâyt-née-mee-kon-wâng-ngan-jam-nuan-mâk

Pamięć potrzebuje języka

Swój pierwszy dzień w szkole pamięta wielu ludzi. To, co było przedtem, nie pamiętamy. Z pierwszych naszych lat życia nie mamy prawie żadnych wspomnień. Dlaczego tak jest? Dlaczego nie pamiętamy tego, co przeżyliśmy jako małe dzieci? Powód jest w naszym rozwoju. Język i pamięć rozwijają się prawie w tym samym czasie. I żeby móc sobie coś przypomnieć, człowiek potrzebuje języka. To znaczy, że na to, co przeżył, musi mieć słowa. Naukowcy przeprowadzili z dziećmi różne testy. Doszli przy tym do interesującego odkrycia. Jak tylko dzieci uczą się mówić, zapominają wszystko, co było przedtem. Początek języka jest więc też początkiem pamięci. W pierwszych trzech latach swojego życia dzieci uczą się bardzo dużo. Każdego dnia przeżywają nowe rzeczy. W tym wieku zbierają też wiele ważnych doświadczeń. Mimo to wszystko to przepada. Psycholodzy określają ten fenomen jako infantylna amnezja. Tylko te rzeczy, które dzieci mogą nazwać, zostają. Osobiste przeżycia zachowuje pamięć autobiograficzna. Funkcjonuje ona jak pamiętnik. Zachowane jest w niej wszystko to, co jest ważne w naszym życiu. W ten sposób pamięć autobiograficzna kształtuje też naszą tożsamość. Jej rozwój zależy od nauki języka ojczystego. I tylko przez nasz język możemy uaktywownić naszą pamięć. Rzeczy, które przeżyliśmy jako małe dzieci, oczywiście nie odeszły naprawdę. Są gdzieś zapisane w naszym mózgu. Nie możemy ich jednak odtworzyć… – wielka szkoda, prawda?