우리는 ----을 받을--예-.
우__ 곧 연__ 받_ 거___
우-는 곧 연-을 받- 거-요-
-----------------
우리는 곧 연금을 받을 거예요. 0 ul----n---d-ye-------e-------eu---------.u______ g__ y___________ b______ g_______u-i-e-n g-d y-o-g-u---u- b-d-e-l g-o-e-o------------------------------------------ulineun god yeongeum-eul bad-eul geoyeyo.
이분이 제 -장-이에요.
이__ 제 사______
이-이 제 사-님-에-.
-------------
이분이 제 사장님이에요. 0 ib-----je-saj----i--ie--.i_____ j_ s______________i-u--- j- s-j-n-n-m-i-y-.-------------------------ibun-i je sajangnim-ieyo.
저는-실--가-된-- 이미 - 년 됐--.
저_ 실___ 된 지 이_ 일 년 됐___
저- 실-자- 된 지 이- 일 년 됐-요-
-----------------------
저는 실업자가 된 지 이미 일 년 됐어요. 0 jeoneun-s-l-eo-ja------n ji i-i i- nye-n---aes--e---.j______ s__________ d___ j_ i__ i_ n____ d___________j-o-e-n s-l-e-b-a-a d-e- j- i-i i- n-e-n d-a-s---o-o------------------------------------------------------jeoneun sil-eobjaga doen ji imi il nyeon dwaess-eoyo.
Więcej języków
Kliknij na flagę!
Już od roku jestem bezrobotny / bezrobotna.
저는 실업자가 된 지 이미 일 년 됐어요.
jeoneun sil-eobjaga doen ji imi il nyeon dwaess-eoyo.
Swój pierwszy dzień w szkole pamięta wielu ludzi.
To, co było przedtem, nie pamiętamy.
Z pierwszych naszych lat życia nie mamy prawie żadnych wspomnień.
Dlaczego tak jest?
Dlaczego nie pamiętamy tego, co przeżyliśmy jako małe dzieci?
Powód jest w naszym rozwoju.
Język i pamięć rozwijają się prawie w tym samym czasie.
I żeby móc sobie coś przypomnieć, człowiek potrzebuje języka.
To znaczy, że na to, co przeżył, musi mieć słowa.
Naukowcy przeprowadzili z dziećmi różne testy.
Doszli przy tym do interesującego odkrycia.
Jak tylko dzieci uczą się mówić, zapominają wszystko, co było przedtem.
Początek języka jest więc też początkiem pamięci.
W pierwszych trzech latach swojego życia dzieci uczą się bardzo dużo.
Każdego dnia przeżywają nowe rzeczy.
W tym wieku zbierają też wiele ważnych doświadczeń.
Mimo to wszystko to przepada.
Psycholodzy określają ten fenomen jako infantylna amnezja.
Tylko te rzeczy, które dzieci mogą nazwać, zostają.
Osobiste przeżycia zachowuje pamięć autobiograficzna.
Funkcjonuje ona jak pamiętnik.
Zachowane jest w niej wszystko to, co jest ważne w naszym życiu.
W ten sposób pamięć autobiograficzna kształtuje też naszą tożsamość.
Jej rozwój zależy od nauki języka ojczystego.
I tylko przez nasz język możemy uaktywownić naszą pamięć.
Rzeczy, które przeżyliśmy jako małe dzieci, oczywiście nie odeszły naprawdę.
Są gdzieś zapisane w naszym mózgu.
Nie możemy ich jednak odtworzyć… – wielka szkoda, prawda?