Да л--ће-с- он врати-и?
Д_ л_ ћ_ с_ о_ в_______
Д- л- ћ- с- о- в-а-и-и-
-----------------------
Да ли ће се он вратити? 0 Da--i--́e ----n --at---?D_ l_ ć_ s_ o_ v_______D- l- c-e s- o- v-a-i-i-------------------------Da li će se on vratiti?
Да -и-ће ---о- поз--т-?
Д_ л_ ћ_ м_ о_ п_______
Д- л- ћ- м- о- п-з-а-и-
-----------------------
Да ли ће ме он позвати? 0 Da li -́---- on-p----t-?D_ l_ ć_ m_ o_ p_______D- l- c-e m- o- p-z-a-i-------------------------Da li će me on pozvati?
Питам -е--а-----н--исл--на м---.
П____ с_ д_ л_ о_ м____ н_ м____
П-т-м с- д- л- о- м-с-и н- м-н-.
--------------------------------
Питам се да ли он мисли на мене. 0 Pita--se----l- -----sli ---men-.P____ s_ d_ l_ o_ m____ n_ m____P-t-m s- d- l- o- m-s-i n- m-n-.--------------------------------Pitam se da li on misli na mene.
Пи-а--с--д--л---- и-----уг-.
П____ с_ д_ л_ о_ и__ д_____
П-т-м с- д- л- о- и-а д-у-у-
----------------------------
Питам се да ли он има другу. 0 P-----se--- li -- --a--rugu.P____ s_ d_ l_ o_ i__ d_____P-t-m s- d- l- o- i-a d-u-u-----------------------------Pitam se da li on ima drugu.
Питам -е----ли он л--е.
П____ с_ д_ л_ о_ л____
П-т-м с- д- л- о- л-ж-.
-----------------------
Питам се да ли он лаже. 0 P-ta- se-da--i -- l---.P____ s_ d_ l_ o_ l____P-t-m s- d- l- o- l-ž-.-----------------------Pitam se da li on laže.
М-с-- -и-он-и-ак--а-м---?
М____ л_ о_ и___ н_ м____
М-с-и л- о- и-а- н- м-н-?
-------------------------
Мисли ли он ипак на мене? 0 Mi-li -i-o--ip---n- ----?M____ l_ o_ i___ n_ m____M-s-i l- o- i-a- n- m-n-?-------------------------Misli li on ipak na mene?
Д---и ----и -- -п-к -ис--и?
Д_ л_ ћ_ м_ о_ и___ п______
Д- л- ћ- м- о- и-а- п-с-т-?
---------------------------
Да ли ће ми он ипак писати? 0 D- ------ mi on ip-k-p-s--i?D_ l_ ć_ m_ o_ i___ p______D- l- c-e m- o- i-a- p-s-t-?----------------------------Da li će mi on ipak pisati?
Naukę naszego języka ojczystego rozpoczęliśmy jako niemowlęta.
Dzieje się to całkiem automatycznie.
Nie zauważamy tego.
Nasz mózg podczas nauki musi jednak wykonać ogromną pracę.
Kiedy uczymy się na przykład gramatyki, ma bardzo dużo pracy.
Każdego dnia słyszy nowe rzeczy.
Dostaje ciągle nowe impulsy.
Mózg nie potrafi jednak przetworzyć każdego impulsu pojedynczo.
Musi działać ekonomicznie.
Dlatego jest zorientowany na regularność.
Mózg zauważa to, co często słyszy.
Zapisuje, jak często występuje określona rzecz.
Z takich przykładów tworzy później gramatyczną regułę.
Dzieci wiedzą, czy zdanie jest prawidłowe czy błędne.
Nie wiedzą natomiast, dlaczego tak jest.
Ich mózg zna reguły, nie ucząc się ich.
Dorośli uczą się języków inaczej.
Znają już struktury swojego języka ojczystego.
Tworzą one podstawę dla nowych reguł gramatycznych.
Żeby się uczyć, dorośli potrzebują jednak lekcji.
Kiedy mózg uczy się gramatyki, ma stały system.
Jest to widoczne na przykład w rzeczownikach i czasownikach.
Są zapisywane w różnych obszarach mózgu.
Podczas ich przetwarzania aktywne są różne regiony.
Prostych reguł inaczej też się uczy niż reguł złożonych.
Przy regułach złożonych kilka obszarów mózgu współpracuje ze sobą.
Jak dokładnie mózg uczy się gramatyki, nie jest jeszcze zbadane.
Wiadomo jednak, że teoretycznie może nauczyć się każdej gramatyki…