Я ---знаю- ----т-л- ---ме-я.
Я н_ з____ л____ л_ о_ м____
Я н- з-а-, л-б-т л- о- м-н-.
----------------------------
Я не знаю, любит ли он меня. 0 Ya n---n-y-- --u--- -i-on m-n--.Y_ n_ z_____ l_____ l_ o_ m_____Y- n- z-a-u- l-u-i- l- o- m-n-a---------------------------------Ya ne znayu, lyubit li on menya.
Я н--з-а---вер--т---ли --.
Я н_ з____ в_______ л_ о__
Я н- з-а-, в-р-ё-с- л- о-.
--------------------------
Я не знаю, вернётся ли он. 0 Ya n- z-ay---v--nëts----i---.Y_ n_ z_____ v________ l_ o__Y- n- z-a-u- v-r-ë-s-a l- o-.-----------------------------Ya ne znayu, vernëtsya li on.
Я-не знаю, --з-они---- о- -н-.
Я н_ з____ п_______ л_ о_ м___
Я н- з-а-, п-з-о-и- л- о- м-е-
------------------------------
Я не знаю, позвонит ли он мне. 0 Ya -e z--yu---o----it -i-on-mn-.Y_ n_ z_____ p_______ l_ o_ m___Y- n- z-a-u- p-z-o-i- l- o- m-e---------------------------------Ya ne znayu, pozvonit li on mne.
Я-се-- ----ш-ва-, -с---л--у-не-о дру-а-.
Я с___ с_________ е___ л_ у н___ д______
Я с-б- с-р-ш-в-ю- е-т- л- у н-г- д-у-а-.
----------------------------------------
Я себя спрашиваю, есть ли у него другая. 0 Ya s-b-a -p-as-iva--, -e--- -i-u--e-- --ug-ya.Y_ s____ s___________ y____ l_ u n___ d_______Y- s-b-a s-r-s-i-a-u- y-s-ʹ l- u n-g- d-u-a-a-----------------------------------------------Ya sebya sprashivayu, yestʹ li u nego drugaya.
Ес-ь л--- -е-о------я?
Е___ л_ у н___ д______
Е-т- л- у н-г- д-у-а-?
----------------------
Есть ли у него другая? 0 Y-s-ʹ ---u-ne-o d--g-ya?Y____ l_ u n___ d_______Y-s-ʹ l- u n-g- d-u-a-a-------------------------Yestʹ li u nego drugaya?
Нр--л--- л- я -му де-ствите--н-?
Н_______ л_ я е__ д_____________
Н-а-л-с- л- я е-у д-й-т-и-е-ь-о-
--------------------------------
Нравлюсь ли я ему действительно? 0 N-av--usʹ------ -emu ---stvi-e-ʹno?N________ l_ y_ y___ d_____________N-a-l-u-ʹ l- y- y-m- d-y-t-i-e-ʹ-o------------------------------------Nravlyusʹ li ya yemu deystvitelʹno?
Naukę naszego języka ojczystego rozpoczęliśmy jako niemowlęta.
Dzieje się to całkiem automatycznie.
Nie zauważamy tego.
Nasz mózg podczas nauki musi jednak wykonać ogromną pracę.
Kiedy uczymy się na przykład gramatyki, ma bardzo dużo pracy.
Każdego dnia słyszy nowe rzeczy.
Dostaje ciągle nowe impulsy.
Mózg nie potrafi jednak przetworzyć każdego impulsu pojedynczo.
Musi działać ekonomicznie.
Dlatego jest zorientowany na regularność.
Mózg zauważa to, co często słyszy.
Zapisuje, jak często występuje określona rzecz.
Z takich przykładów tworzy później gramatyczną regułę.
Dzieci wiedzą, czy zdanie jest prawidłowe czy błędne.
Nie wiedzą natomiast, dlaczego tak jest.
Ich mózg zna reguły, nie ucząc się ich.
Dorośli uczą się języków inaczej.
Znają już struktury swojego języka ojczystego.
Tworzą one podstawę dla nowych reguł gramatycznych.
Żeby się uczyć, dorośli potrzebują jednak lekcji.
Kiedy mózg uczy się gramatyki, ma stały system.
Jest to widoczne na przykład w rzeczownikach i czasownikach.
Są zapisywane w różnych obszarach mózgu.
Podczas ich przetwarzania aktywne są różne regiony.
Prostych reguł inaczej też się uczy niż reguł złożonych.
Przy regułach złożonych kilka obszarów mózgu współpracuje ze sobą.
Jak dokładnie mózg uczy się gramatyki, nie jest jeszcze zbadane.
Wiadomo jednak, że teoretycznie może nauczyć się każdej gramatyki…