کتاب لغت

fa ‫حمل و نقل عمومی‌‫/ عبور و مرور درون شهری‬   »   ko 대중 교통

‫36 [سی و شش]‬

‫حمل و نقل عمومی‌‫/ عبور و مرور درون شهری‬

‫حمل و نقل عمومی‌‫/ عبور و مرور درون شهری‬

36 [서른여섯]

36 [seoleun-yeoseos]

대중 교통

daejung gyotong

نحوه مشاهده ترجمه را انتخاب کنید:   
فارسی زبان کره‌ای بازی بیشتر
‫ایستگاه اتوبوس کجاست؟‬ 버스 정류장이 어디예요? 버스 정류장이 어디예요? 1
b-os------ng----ang-i ---iy--o? beoseu jeonglyujang-i eodiyeyo?
‫کدام اتوبوس به مرکز شهر می‌رود؟‬ 어떤 버스가 시내로 가요? 어떤 버스가 시내로 가요? 1
e----o---e---u-a--i-ae-o ga-o? eotteon beoseuga sinaelo gayo?
‫کدام خط (چه اتوبوسی) باید سوار شوم؟‬ 어떤 버스를 타야 해요? 어떤 버스를 타야 해요? 1
eo--e-n -eo-eu-e-l-t-ya-h---o? eotteon beoseuleul taya haeyo?
‫باید اتوبوس عوض کنم؟‬ 갈아타야 해요? 갈아타야 해요? 1
ga--a--ya-----o? gal-ataya haeyo?
‫کجا باید اتوبوس را عوض کنم؟‬ 어디서 갈아타야 해요? 어디서 갈아타야 해요? 1
e-di--o-gal--ta-a----yo? eodiseo gal-ataya haeyo?
‫قیمت یک بلیط چند است؟‬ 표 한장이 얼마예요? 표 한장이 얼마예요? 1
py---anja-g-- -ol----yo? pyo hanjang-i eolmayeyo?
‫تا مرکز شهر چند ایستگاه است؟‬ 시내까지 몇 정거장이에요? 시내까지 몇 정거장이에요? 1
s--ae-kaji----oc--j-o-g--eoj-ng-i--o? sinaekkaji myeoch jeong-geojang-ieyo?
‫شما باید اینجا پیاده شوید.‬ 여기서 내리셔야 해요. 여기서 내리셔야 해요. 1
y--g---o n--lisy-o-a-ha---. yeogiseo naelisyeoya haeyo.
‫شما باید از قسمت عقب ماشین پیاده شوید.‬ 뒤로 내리셔야 해요. 뒤로 내리셔야 해요. 1
d-ilo---eli-----a -a-y-. dwilo naelisyeoya haeyo.
‫متروی (زیرمینی) بعدی 5 دقیقه دیگر می‌آید.‬ 다음 기차는 오 분 후에 와요. 다음 기차는 오 분 후에 와요. 1
da-eu- g---aneun - -u---u--w-yo. da-eum gichaneun o bun hue wayo.
‫تراموای بعدی 10 دقیقه دیگر می‌آید.‬ 다음 전철은 십 분 후에 와요. 다음 전철은 십 분 후에 와요. 1
da-e-- j-----eol-e-n sib -u---u- ----. da-eum jeoncheol-eun sib bun hue wayo.
‫اتوبوس بعدی 15 دقیقه دیگر می‌آید.‬ 다음 버스는 십오 분 후에 와요. 다음 버스는 십오 분 후에 와요. 1
da--u- -eo-eu-eu- -i----bu- hu- --y-. da-eum beoseuneun sib-o bun hue wayo.
‫آخرین مترو (زیرزمینی) کی حرکت می‌کند؟‬ 마지막 기차가 언제예요? 마지막 기차가 언제예요? 1
maji--g-g-c--ga --nje---o? majimag gichaga eonjeyeyo?
‫آخرین تراموا کی حرکت می‌کند؟‬ 마지막 전철이 언제예요? 마지막 전철이 언제예요? 1
m------ jeo-c--ol----onje-ey-? majimag jeoncheol-i eonjeyeyo?
‫آخرین اتوبوس کی حرکت می‌کند؟‬ 마지막 버스가 언제예요? 마지막 버스가 언제예요? 1
m-ji--g------u-a--o----e-o? majimag beoseuga eonjeyeyo?
‫شما بلیط دارید؟‬ 표가 있어요? 표가 있어요? 1
py--- i----oy-? pyoga iss-eoyo?
‫بلیط؟ نه ندارم.‬ 표요? – 아니요, 없어요. 표요? – 아니요, 없어요. 1
p---o?-- a---o, e-bs--oy-. pyoyo? – aniyo, eobs-eoyo.
‫پس باید جریمه بپردازید.‬ 그럼 벌금을 내야 해요. 그럼 벌금을 내야 해요. 1
ge--e-m---olg-u--e-l-n--ya --e-o. geuleom beolgeum-eul naeya haeyo.

بارگذاری MP3 (.زیپ فایل‌ها)

MP3 فارسی + زبان کره‌ای (1-100) MP3 زبان کره‌ای (1-100)
ویدئویی یافت نشد!

‫تکامل زبان‬

‫این که چرا ما با یکدیگر صحبت می کنیم، روشن است.‬ ‫ما می خواهیم افکار خود را با همدیگر مبادله و یکدیگر را درک کنیم.‬ ‫از طرف دیگر، این که دقیقا زبان چگونه شکل گرفته است، کمتر روشن است.‬ ‫تئوری های مختلفی در این مورد وجود دارد.‬ ‫آنچه مسلم است این است که زبان یک پدیده بسیار قدیمی است.‬ ‫وجود برخی ویژگی های فیزیکی برای صحبت کردن لازم بود.‬ ‫این خصوصیات برای ایجاد صدا لازم بود.‬ ‫انسان های ماقبل نئاندرتال توانایی به کار بردن صدای خود را داشتند.‬ ‫یعنی، آنها تفاوت خود را با حیوانات تمیز می دادند.‬ ‫بعلاوه، داشتن یک صدای بلند، و محکم برای دفاع مهم بود.‬ ‫و فرد می تواند با آن دشمن را تهدید کند یا بترساند.‬ ‫در آن زمان، تازه ابزار ساخته شده بود، و آتش هم کشف شده بود.‬ ‫این دانش به نحوی می بایست به دیگران منتقل شود.‬ ‫گفتار نیز در شکار گروهی مهم بود.‬ ‫از 2 میلیون سال پیش به بعد تفاهم ساده ای میان مردم وجود داشت.‬ ‫اولین عناصر زبانی علامت و اشاره بود.‬ ‫اما مردم می خواستند در تاریکی هم با همدیگر ارتباط داشته باشند.‬ ‫از این مهم تر، آنها به صحبت کردن بدون نگاه کردن به یکدیگر نیز نیاز داشتند.‬ ‫بنابراین، صوت بوجود آمد، و جای اشاره را گرفت.‬ ‫زبان به معنای امروزی آن حداقل 50،000 سال قدمت دارد.‬ ‫هنگامی که انسان هوشمند آفریقا را ترک کرد، زبان خود را در سراسر جهان پخش کرد.‬ ‫زبان ها در مناطق مختلف از همدیگر جدا شدند.‬ ‫یعنی، خانواده های زبان های مختلف به وجود آمدند.‬ ‫امّا، این زبان ها فقط دارای اصول و مبانی سیستم های زبان بودند.‬ ‫اوّلین زبان ها به اندازه زبان های امروز پیچیده نبودند.‬ ‫سپس آنها از طریق دستور زبان، آواشناسی و معناشناسی تکامل یافتند.‬ ‫می توان گفت که زبان های مختلف، راه حل های مختلف دارند.‬ ‫اما مشکل همیشه همان است: چگونه می توانم آنچه را فکر می کنم نشان دهم؟‬