کتاب لغت

fa ‫زمان گذشته ی افعال معین 1‬   »   zh 情态动词的过去时1

‫87 [هشتاد و هفت]‬

‫زمان گذشته ی افعال معین 1‬

‫زمان گذشته ی افعال معین 1‬

87[八十七]

87 [Bāshíqī]

情态动词的过去时1

qíngtài dòngcí de guòqù shí 1

نحوه مشاهده ترجمه را انتخاب کنید:   
فارسی زبان چینی بازی بیشتر
‫ما باید به گلها آب می‌دادیم.‬ 我们 当时 必须 得 浇花 。 我们 当时 必须 得 浇花 。 1
w---n-dā--s-í bìxū--é --āo -uā. wǒmen dāngshí bìxū dé jiāo huā.
‫ما باید آپارتمان را تمیز می‌کردیم.‬ 我们 当时 必须 收拾 房间 。 我们 当时 必须 收拾 房间 。 1
Wǒ-en---n-shí-b-x----ō-shí -áng---n. Wǒmen dāngshí bìxū shōushí fángjiān.
‫ما باید ظرفها را می‌شستیم.‬ 我们 当时 必须 洗 餐具 。 我们 当时 必须 洗 餐具 。 1
Wǒ-e- --n---í---x--x---ā---. Wǒmen dāngshí bìxū xǐ cānjù.
‫آیا شما مجبور بودید صورت حساب را پرداخت کنید؟‬ 你们 当时 一定 要 付款 吗 ? 你们 当时 一定 要 付款 吗 ? 1
Nǐ--- -āngs-- ---ì-g-yào-f-k-ǎ- -a? Nǐmen dāngshí yīdìng yào fùkuǎn ma?
‫آیا شما مجبور بودید ورودی را پرداخت کنید؟‬ 你们 当时 一定 要 买 门票 吗 ? 你们 当时 一定 要 买 门票 吗 ? 1
N--en---n-s-í ---ì-g-yāom----é-p--o ma? Nǐmen dāngshí yīdìng yāomǎi ménpiào ma?
‫آیا شما مجبور بودید جریمه را پرداخت کنید؟‬ 你们 当时 一定 要 交罚款 吗 ? 你们 当时 一定 要 交罚款 吗 ? 1
Nǐ-e- d---shí y--ì-g-y---jiā----k-ǎn -a? Nǐmen dāngshí yīdìng yào jiāo fákuǎn ma?
‫کی باید خداحافظی می‌کرد؟‬ 那时 谁 一定 得 告别 ? 那时 谁 一定 得 告别 ? 1
Nà---- s--í-yīd-ng dé--à--ié? Nà shí shuí yīdìng dé gàobié?
‫کی باید زود به خانه می‌رفت؟‬ 那时 谁 得 早些 回家 ? 那时 谁 得 早些 回家 ? 1
N- --- s--í-d- -ǎo-xiē-h-í-jiā? Nà shí shuí dé zǎo xiē huí jiā?
‫کی باید با قطار می‌رفت؟‬ 那时 谁 得坐 火车 ? 那时 谁 得坐 火车 ? 1
Nà shí -huí dé zu- huǒc--? Nà shí shuí dé zuò huǒchē?
‫ما نمی‌خواستیم زیاد بمانیم.‬ 我们 当时 不想 久待 。 我们 当时 不想 久待 。 1
Wǒmen -āng-hí bùx-ǎ-g--i---ài. Wǒmen dāngshí bùxiǎng jiǔ dài.
‫ما نمی‌خواستیم چیزی بنوشیم.‬ 我们 当时 什么 都 不想 喝 。 我们 当时 什么 都 不想 喝 。 1
Wǒm-- ---gs-- sh--me-dōu-b-xiǎ-- h-. Wǒmen dāngshí shénme dōu bùxiǎng hē.
‫ما نمی‌خواستیم مزاحم بشویم.‬ 我们 当时 谁 也 不想 打扰 。 我们 当时 谁 也 不想 打扰 。 1
Wǒm-- -ān-------u- y--b-xiǎng---r--. Wǒmen dāngshí shuí yě bùxiǎng dǎrǎo.
‫من فقط می‌خواستم تلفن کنم.‬ 我 那时 想 马上 打电话 。 我 那时 想 马上 打电话 。 1
W- nà--h- -i-ng m--h-ng-----i-nhuà. Wǒ nà shí xiǎng mǎshàng dǎ diànhuà.
‫من می‌خواستم تاکسی سفارش بدهم.‬ 我 那时 想 打辆 出租车 。 我 那时 想 打辆 出租车 。 1
Wǒ--à --- -iǎng-dǎ lià-g-c---ū chē. Wǒ nà shí xiǎng dǎ liàng chūzū chē.
‫چون می‌خواستم به خانه بروم.‬ 我 那时 想 开车 回家 。 我 那时 想 开车 回家 。 1
Wǒ n- -h- ---ng-kāichē h---ji-. Wǒ nà shí xiǎng kāichē huí jiā.
‫من فکر کردم تو می‌خواستی به همسرت تلفن کنی.‬ 我 当时 以为, 你 想 给 你的 妻子 打电话 。 我 当时 以为, 你 想 给 你的 妻子 打电话 。 1
Wǒ dā--s-í-y-w-i,--ǐ-x-ǎng ------ de q-z- -- diàn--à. Wǒ dāngshí yǐwéi, nǐ xiǎng gěi nǐ de qīzi dǎ diànhuà.
‫من فکر کردم تو می‌خواستی به اطلاعات تلفن کنی.‬ 我 当时 以为, 你 想 给 信息台 打电话 。 我 当时 以为, 你 想 给 信息台 打电话 。 1
Wǒ -āngs-í -ǐ---, -- -i--g -ěi -------á---ǎ--i--hu-. Wǒ dāngshí yǐwéi, nǐ xiǎng gěi xìnxī tái dǎ diànhuà.
‫من فکر کردم تو می‌خواستی پیتزا سفارش بدهی.‬ 我 当时 以为, 你 要 点 一张 比萨饼 。 我 当时 以为, 你 要 点 一张 比萨饼 。 1
Wǒ -ān--hí--ǐ--i- n---à-d--------h---------ǐ--. Wǒ dāngshí yǐwéi, nǐ yàodiǎn yī zhāng bǐsàbǐng.

‫حروف بزرگ، احساسات بزرگ‬

‫تبلیغات از تصاویر زیادی استفاده می کند.‬ ‫تصاویر امیال خاص را بیدار می کند.‬ ‫ما به تصویر طولانی تر و با توجّه تر از حروف نگاه می کنیم.‬ ‫در نتیجه، ما تبلیغات را با عکس بهتر به یاد می آوریم.‬ ‫تصاویر نیز واکنش های قوی عاطفی ایجاد می کنند.‬ ‫مغز تصاویر را بسیار سریع تشخیص می دهد.‬ ‫مغز بلافاصله، آنچه را که در تصویر می توان دید را می داند .‬ ‫حرف با تصویر متفاوت عمل می کند.‬ ‫آنها شخصیت های انتزاعی هستند.‬ ‫بنابراین، مغز ما نسبت به حروف آهسته تر از تصویر واکنش نشان می دهد.‬ ‫اوّل، باید معنای کلمه را درک کند.‬ ‫ممکن است گفته شود که علائم باید بدر بخش از زبان مغز ترجمه شود.‬ ‫ولی احساسات را می توان با استفاده از حروف نیز تحریک کرد.‬ ‫ولی متن آن باید بسیار طولانی باشد.‬ ‫مطالعات نشان می دهد که حروف بزرگ اثر بیشتری دارند.‬ ‫حروف بزرگ نه تنها بیشتر از حروف کوچک قابل مشاهده هستند.‬ ‫آنها همچنین یک واکنش احساسی قوی تری ایجاد می کنند.‬ ‫این در مورد احساسات مثبت و منفی هم صادق است.‬ ‫اندازه چیزها همیشه برای انسان مهم بوده است.‬ ‫انسان باید به سرعت در برابر خطر واکنش نشان دهد.‬ ‫و هنگامی که چیزی بسیار بزرگ است، کاملا نزدیک حس می شود!‬ ‫بنابراین، قابل فهم است که تصاویر بزرگ واکنش های قوی ایجاد می کنند.‬ ‫امّا چگونه به حروف بزرگ واکنش نشان می دهیم زیاد روشن نیست.‬ ‫حروف در واقع علامتی برای مغز نیستند.‬ ‫با وجود این، مغز وقتی حروف درشت را می بنید فعّالیت بیشتری از خود نشان می دهد.‬ ‫این نتیجه برای دانشمندان بسیار جالب است.‬ ‫این امر نشان می دهد که چگونه حروف برای ما اهمیّت پیدا کرده اند.‬ ‫مغز ما به نوعی آموخته است که چگونه به نوشته واکنش نشان دهد.‬