کتاب لغت

fa ‫کار‬   »   ad Лэжьэн / Iоф шIэн

‫55 [پنجاه و پنج]‬

‫کار‬

‫کار‬

55 [шъэныкъорэ тфырэ]

55 [shjenykorje tfyrje]

Лэжьэн / Iоф шIэн

Ljezh'jen / Iof shIjen

نحوه مشاهده ترجمه را انتخاب کنید:   
فارسی زبان آدیغی بازی بیشتر
‫شغل شما چیست؟‬ Сыд уисэнэхьатэу улажьэрэ? Сыд уисэнэхьатэу улажьэрэ? 1
S-d-u-s--n-e-'--jeu ---zh-j--j-? Syd uisjenjeh'atjeu ulazh'jerje?
‫شوهر من پزشک است.‬ Сишъхьагъусэ (силI) исэнэхьаткIэ врач. Сишъхьагъусэ (силI) исэнэхьаткIэ врач. 1
Si-h-'----je (s-lI---sje-je--a-k--e-vrach. Sishh'agusje (silI) isjenjeh'atkIje vrach.
‫من نیمه وقت به عنوان پرستار کار می‌کنم.‬ Сэ сымедсестра, ныкъо-Iахьэу сэлажьэ. Сэ сымедсестра, ныкъо-Iахьэу сэлажьэ. 1
S-e-sy-e--es-r-- nyk--Ia--jeu --e--z--j-. Sje symedsestra, nyko-Iah'jeu sjelazh'je.
‫به زودی حقوق بازنشستگی ما پرداخت می‌شود.‬ Бэ темышIэу пенсием тыкIощт. Бэ темышIэу пенсием тыкIощт. 1
Bj--t-m-s-I-e- --ns-e--t--Io--h-. Bje temyshIjeu pensiem tykIoshht.
‫اما مالیات ها زیاد هستند.‬ ХэбзэIахьэр иныIо. ХэбзэIахьэр иныIо. 1
Hj--zje-ah-jer-in-Io. HjebzjeIah'jer inyIo.
‫و بیمه درمانی بالا (زیاد] است).‬ Медицинэ страховкэри бащэ. Медицинэ страховкэри бащэ. 1
M-d---n-- -t-a-------- b--hh-e. Medicinje strahovkjeri bashhje.
‫تو می‌خواهی چکاره بشوی؟‬ Сыд сэнэхьат къыхэпхымэ пшIоигъу? Сыд сэнэхьат къыхэпхымэ пшIоигъу? 1
Syd s-e-je--at---hjep---je-p-----gu? Syd sjenjeh'at kyhjephymje pshIoigu?
‫من می‌خواهم مهندس بشوم.‬ Сэ инженер сыхъу сшIоигъу. Сэ инженер сыхъу сшIоигъу. 1
S----nz---------u ---I-i--. Sje inzhener syhu sshIoigu.
‫من می‌خواهم به دانشگاه بروم‬ Сэ университетым сыщеджэнэу сыфай. Сэ университетым сыщеджэнэу сыфай. 1
Sje----ve---te--m----h-ed-hj-nj---syf--. Sje universitetym syshhedzhjenjeu syfaj.
‫من کارآموز هستم.‬ Сэ сыстажёр. Сэ сыстажёр. 1
S-e s-s-azhjo-. Sje systazhjor.
‫درآمدم زیاد نیست.‬ Сэ къэзлэжьрэр бэп. Сэ къэзлэжьрэр бэп. 1
Sj--kjez---zh'-jer --e-. Sje kjezljezh'rjer bjep.
‫من خارج از کشور کارآموزی می‌کنم.‬ Практикэр IэкIыбым щысэхьы. Практикэр IэкIыбым щысэхьы. 1
Pr-k--k--- I--k--b-m shhy-je-'y. Praktikjer IjekIybym shhysjeh'y.
‫این رئیس من است.‬ Мыр тиIэшъхьэтет. Мыр тиIэшъхьэтет. 1
Myr --Ije-h-'jetet. Myr tiIjeshh'jetet.
‫من همکارهای مهربانی (خوبی) دارم.‬ IофшIэгъу дэгъухэр сиIэх. IофшIэгъу дэгъухэр сиIэх. 1
I-fs-Ijegu--j-guh-er ----eh. IofshIjegu djeguhjer siIjeh.
‫ظهرها همیشه به سلف اداره می‌رویم.‬ Щэджэгъуашхэм ренэу шхапIэм тызэдэкIох. Щэджэгъуашхэм ренэу шхапIэм тызэдэкIох. 1
Shh-ed---e-u--hh--m--enjeu -hha---e----z---j-k--h. Shhjedzhjeguashhjem renjeu shhapIjem tyzjedjekIoh.
‫من به دنبال کار هستم.‬ Сэ IофшIэн сылъэхъу. Сэ IофшIэн сылъэхъу. 1
Sje Io-s--je- s--je-u. Sje IofshIjen syljehu.
‫یک سال است که بیکارم.‬ Илъэс хъугъэ IофшIэн зысымыгъотрэр. Илъэс хъугъэ IофшIэн зысымыгъотрэр. 1
I---s -ug--------I--n zy-y-yg-t-je-. Iljes hugje IofshIjen zysymygotrjer.
‫در این کشور بیکار زیاد است.‬ IофшIэнынчъэу мы къэралыгъом исыр бэ дэд. IофшIэнынчъэу мы къэралыгъом исыр бэ дэд. 1
I-f-hI--n-----eu -- k--r----o- is-- b-- ----. IofshIjenynchjeu my kjeralygom isyr bje djed.

‫حافظه نیاز به بیان دارد‬

‫اکثر مردم روز اول مدرسه خود را به یاد دارند.‬ ‫امّا، آنها وقایع قبل از آن را به یاد نمی آورند.‬ ‫ما تقریبا هیچ خاطره ای از سال های اول زندگی خود نداریم.‬ ‫اما چرا؟‬ ‫چرا نمی توانیم تجاربی که در کودکی داشته ایم را به خاطر بیاوریم؟‬ ‫دلیل آن در رشد ما نهفته است.‬ ‫گویائی و حافظه تقریبا در یک زمان ایجاد می شود.‬ ‫و یک فرد برای به خاطر سپردن چیزی، نیاز به بیان دارد.‬ ‫بدین معنی که، او باید کلماتی برای بیان تجربیات خود داشته باشد.‬ ‫دانشمندان آزمایشات مختلفی را با کودکان انجام داده اند.‬ ‫و با انجام این کار، موفّق به کشف جالبی شده اند.‬ ‫به محض این که کودکان شروع به صحبت می کنند، همه وقایع قبل از آن را فراموش می کنند.‬ ‫بنابراین، شروع صحبت کردن مصادف با شروع کار حافظه است.‬ ‫کودکان در سه سال اول زندگی خود مطالب زیادی را می آموزند‬ ‫آنها هر روز مطالب جدیدی را فرا می گیرند.‬ ‫آنها همچنین در این سن تجربیات مهم زیادی کسب می کنند.‬ ‫امّا، تمام آنها فراموش می شوند.‬ ‫روانشناسان این پدیده را به عنوان فراموشی نوزادی می شناسند.‬ ‫فقط چیزهایی که کودکان می توانند آن را نامگذاری کنند، باقی می ماند.‬ ‫حافظه اتوبیوگرافیک، از تجربیات شخصی افراد نگهداری می کند.‬ ‫کار آن مانند یک دفتر خاطرات روزانه است.‬ ‫همه چیز مهم زندگی ما در آن ثبت شده است.‬ ‫بدین طریق، حافظه اتوبیوگرافیک هویت ما را تشکیل می دهد.‬ ‫اما رشد آن بستگی به یادگیری زبان مادری دارد.‬ ‫و ما تنها از راه مکالمه می توانیم آن را فعّال کنیم.‬ ‫البته، چیزهایی که ما به عنوان یک کودک یاد گرفته ایم، واقعا از بین نرفته است.‬ ‫آنها در جایی در مغز ما ذخیره شده اند.‬ ‫ولی ما دیگر نمی توانیم به آنها دسترسی داشته باشیم... - شرم آور است، اینطور نیست؟‬