کتاب لغت

fa ‫کار‬   »   th การทำงาน

‫55 [پنجاه و پنج]‬

‫کار‬

‫کار‬

55 [ห้าสิบห้า]

hâ-sìp-hâ

การทำงาน

gan-tam-ngan

نحوه مشاهده ترجمه را انتخاب کنید:   
فارسی تايلندی بازی بیشتر
‫شغل شما چیست؟‬ คุณทำอาชีพอะไร ครับ / คะ? คุณทำอาชีพอะไร ครับ / คะ? 1
k----tam-a--h---------ai-k-áp-ká koon-tam-a-chêep-à-rai-kráp-ká
‫شوهر من پزشک است.‬ สามีดิฉันเป็นแพทย์คะ สามีดิฉันเป็นแพทย์คะ 1
sǎ-m---dì-c--̌n------pæ̂---á sǎ-mee-dì-chǎn-bhen-pæ̂t-ká
‫من نیمه وقت به عنوان پرستار کار می‌کنم.‬ ดิฉันทำงานเป็นนางพยาบาล วันละสองสามชั่วโมง ดิฉันทำงานเป็นนางพยาบาล วันละสองสามชั่วโมง 1
di---hǎn-tam-n-an---en--a--gó-----b-n--a---á-sǎ-ng--ǎm-----a-mo-g dì-chǎn-tam-ngan-bhen-na-ngóp-ya-ban-wan-lá-sǎwng-sǎm-chûa-mong
‫به زودی حقوق بازنشستگی ما پرداخت می‌شود.‬ อีกไม่นานเราจะได้รับเงินบำนาญ อีกไม่นานเราจะได้รับเงินบำนาญ 1
e--k------nan---------da-i-ra---nge-̶--bam---n èek-mâi-nan-rao-jà-dâi-ráp-nger̶n-bam-nan
‫اما مالیات ها زیاد هستند.‬ แต่ภาษีสูงมาก แต่ภาษีสูงมาก 1
dh-̀-p--se---s-̌--g-mâk dhæ̀-pa-sěe-sǒong-mâk
‫و بیمه درمانی بالا (زیاد] است].‬ และค่าประกันสุขภาพก็สูง และค่าประกันสุขภาพก็สูง 1
læ--k-̂p-r-́--an--ò---pâp-g--w-s-̌ong lǽ-kâp-rá-gan-sòok-pâp-gâw-sǒong
‫تو می‌خواهی چکاره بشوی؟‬ หนู อยากเป็นอะไรในอนาคต? หนู อยากเป็นอะไรในอนาคต? 1
no----̀--a-k--he--a---a--n----̀-n----́t nǒo-à-yâk-bhen-à-rai-nai-à-na-kót
‫من می‌خواهم مهندس بشوم.‬ ผม♂ / หนู♀ อยากเป็นวิศวกร ผม♂ / หนู♀ อยากเป็นวิศวกร 1
p----n--o-a-----k-bh-n--i-t---́--a-n pǒm-nǒo-à-yâk-bhen-wít-wá-gawn
‫من می‌خواهم به دانشگاه بروم‬ ผม♂ / หนู♀ อยากศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัย ผม♂ / หนู♀ อยากศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัย 1
po---n--o-à-yâ--s---k-sǎ-dhàw-têe---ǎ---́t--a-l-i pǒm-nǒo-à-yâk-sèuk-sǎ-dhàw-têem-hǎ-wít-ya-lai
‫من کارآموز هستم.‬ ผม♂ / ดิฉัน♀ เป็นพนักงานฝึกหัด ผม♂ / ดิฉัน♀ เป็นพนักงานฝึกหัด 1
p-̌---i--c-a---bhen-pá-n-́k-n--n-f--uk-hàt pǒm-dì-chǎn-bhen-pá-nák-ngan-fèuk-hàt
‫درآمدم زیاد نیست.‬ ผม♂ / ดิฉัน♀ มีรายได้ไม่มาก ผม♂ / ดิฉัน♀ มีรายได้ไม่มาก 1
p--------------mee-r-i---̂--mâi--âk pǒm-dì-chǎn-mee-rai-dâi-mâi-mâk
‫من خارج از کشور کارآموزی می‌کنم.‬ ผม♂ / ดิฉัน♀ ฝึกงานอยู่ต่างประเทศ ผม♂ / ดิฉัน♀ ฝึกงานอยู่ต่างประเทศ 1
pǒ--d---chǎn-f--uk-n-an-a---ô---h-̀---b---------t pǒm-dì-chǎn-fèuk-ngan-à-yôo-dhàng-bhrà-tâyt
‫این رئیس من است.‬ นี่คือหัวหน้าของ ผม / ดิฉัน นี่คือหัวหน้าของ ผม / ดิฉัน 1
n-̂e-k----ǔ--nâk-on--pǒ---ì--ha-n nêe-keu-hǔa-nâk-ong-pǒm-dì-chǎn
‫من همکارهای مهربانی (خوبی] دارم.‬ ผม / ดิฉัน มีเพื่อนร่วมงานที่ดี ผม / ดิฉัน มีเพื่อนร่วมงานที่ดี 1
p--m-----cha----ee-p--ua-----am-ng-n-te-e---e pǒm-dì-chǎn-mee-pêuan-rûam-ngan-têe-dee
‫ظهرها همیشه به سلف اداره می‌رویم.‬ เราไปทานข้าวเที่ยงที่โรงอาหารเสมอ เราไปทานข้าวเที่ยงที่โรงอาหารเสมอ 1
ra---hai--------o-ti--n--te----on--a---̌----̌y-maw rao-bhai-tan-kâo-tîang-têe-rong-a-hǎn-sǎy-maw
‫من به دنبال کار هستم.‬ ผม / ดิฉัน กำลังมองหางาน ผม / ดิฉัน กำลังมองหางาน 1
p-̌----̀--h-̌--g-m--ang-m-wng--a--n-an pǒm-dì-chǎn-gam-lang-mawng-hǎ-ngan
‫یک سال است که بیکارم.‬ ผม / ดิฉัน ว่างงานมาหนึ่งปีแล้ว ผม / ดิฉัน ว่างงานมาหนึ่งปีแล้ว 1
pǒm-dì-c--̌--w--ng--ga---a---̀----b-ee--æ-o pǒm-dì-chǎn-wâng-ngan-ma-nèung-bhee-lǽo
‫در این کشور بیکار زیاد است.‬ ที่ประเทศนี้มีคนว่างงานจำนวนมาก ที่ประเทศนี้มีคนว่างงานจำนวนมาก 1
te--p--á-t--yt-------ee-kon----n----a---am-n-a---âk têep-rá-tâyt-née-mee-kon-wâng-ngan-jam-nuan-mâk

‫حافظه نیاز به بیان دارد‬

‫اکثر مردم روز اول مدرسه خود را به یاد دارند.‬ ‫امّا، آنها وقایع قبل از آن را به یاد نمی آورند.‬ ‫ما تقریبا هیچ خاطره ای از سال های اول زندگی خود نداریم.‬ ‫اما چرا؟‬ ‫چرا نمی توانیم تجاربی که در کودکی داشته ایم را به خاطر بیاوریم؟‬ ‫دلیل آن در رشد ما نهفته است.‬ ‫گویائی و حافظه تقریبا در یک زمان ایجاد می شود.‬ ‫و یک فرد برای به خاطر سپردن چیزی، نیاز به بیان دارد.‬ ‫بدین معنی که، او باید کلماتی برای بیان تجربیات خود داشته باشد.‬ ‫دانشمندان آزمایشات مختلفی را با کودکان انجام داده اند.‬ ‫و با انجام این کار، موفّق به کشف جالبی شده اند.‬ ‫به محض این که کودکان شروع به صحبت می کنند، همه وقایع قبل از آن را فراموش می کنند.‬ ‫بنابراین، شروع صحبت کردن مصادف با شروع کار حافظه است.‬ ‫کودکان در سه سال اول زندگی خود مطالب زیادی را می آموزند‬ ‫آنها هر روز مطالب جدیدی را فرا می گیرند.‬ ‫آنها همچنین در این سن تجربیات مهم زیادی کسب می کنند.‬ ‫امّا، تمام آنها فراموش می شوند.‬ ‫روانشناسان این پدیده را به عنوان فراموشی نوزادی می شناسند.‬ ‫فقط چیزهایی که کودکان می توانند آن را نامگذاری کنند، باقی می ماند.‬ ‫حافظه اتوبیوگرافیک، از تجربیات شخصی افراد نگهداری می کند.‬ ‫کار آن مانند یک دفتر خاطرات روزانه است.‬ ‫همه چیز مهم زندگی ما در آن ثبت شده است.‬ ‫بدین طریق، حافظه اتوبیوگرافیک هویت ما را تشکیل می دهد.‬ ‫اما رشد آن بستگی به یادگیری زبان مادری دارد.‬ ‫و ما تنها از راه مکالمه می توانیم آن را فعّال کنیم.‬ ‫البته، چیزهایی که ما به عنوان یک کودک یاد گرفته ایم، واقعا از بین نرفته است.‬ ‫آنها در جایی در مغز ما ذخیره شده اند.‬ ‫ولی ما دیگر نمی توانیم به آنها دسترسی داشته باشیم... - شرم آور است، اینطور نیست؟‬